Cho-won, annesiyle yaşayan otistik bir gençtir.Küçüklükten beri en sevdiği hayvan zebralardır.Küçük yaşından beri annesinin himayesinde yaşayan Cho-won onun yönlendirmeleriyle “yılmamayı ve yorulmamayı” prensip edinmiştir.Aslında o hala küçük bir çocuktur ama annesi onun diğerlerinden farklı olmadığını göstermek ve de kendi vicdanında rahat olmak için onu hep başarmaya odaklamıştır.Annesi ile babasının arası …

Tamkang Lisesi’nde müzik öğretmeni olan babası Chin (Antony Wong) ile birlikte yaşamaktadır. İkisi de müzik ve piyano da son derece iyidir. Tamkang Lisesi’ nin ilk gününde, Lun kampüste sınıf arkadaşı ile yürürken gizemli bir piyano sesi dikkatini çeker. Müziği takip ettiğinde ise burda kız için ethereal (uhrevi, ruh gibi, semavi) …

Öğrencilerin yakalarını iliklemek zorunda olduğu ve pantolonlarının kırışıklıkları gidene kadar uğraştığı bir zamanda, bu dört kafadar (arkadaş) kendi özel biçimlendirilmiş üniformaları ile çalım atarlardı. Birlikteyken hiçbir şeyden korkmaksızın sokakları; başları havada, omuzları dik ve göğüsleri önde gezerlerdi.Joon-suk, tedbirli bir çete reisinin oğlu; Dong-su, bir mezarcının oğlu; Sang-taek, çalışkan bir öğrenci …

Umutsuz bir aşkın peşine düşen ve sürekli yolları şaşıran bir kız, yine unutkanlık sonucu bir erkekle karşılaşır ve tesadüfler sonucu ona aşık olur. Biraz zorlamayla başlayıp, gerçek bir aşka dönüşen bu ilişki, zamanla gelişen umutsuz bir hastalığın kurbanı olacaktır. Ve aşkın tek besini anılar, yavaş yavaş silinir. anıların silinmesiyle korku …

Genç müzik-aşığı Eun gyu, enerjik bir kız olan Jeong’a aşık olur ama rakipleri Hee-won Kang ikisini birbirinden ayırmak için elinden geleni yapar…

Konu olarak Marathon filmi ile neredeyse aynı. Gerçek bir yaşam hikayesini anlatılmaktadır. Filmde Hyun-jun Shin performansına hayran kalmamak mümkün değil. Annesine olan düşkünlüğü ise ap ayrı bir konu. Otostik(Otizmli) bir çocuktan bu kadarı da beklenmez dedirtten bir performans. Şiddetle tavsiye ettiğim bir film. İyi seyirler…